Bella ciao (IPA: , pol. „Żegnaj, piękna”) – włoska pieśń ludowa dedykowana włoskim partyzantom antyfaszystowskim z okresu II wojny światowej. Melodię zapożyczono z pieśni ludowej śpiewanej przez najemnych robotników rolnych na początku XX wieku, autor słów pozostaje nieznany. Obecnie Bella ciao należy do najbardziej znanych na świecie pieśni antyfaszystowskich. Jest również często śpiewana w parlamencie włoskim przez deputowanych partii.
Historia Pieśń Bella Ciao była pierwotnie śpiewana jako Alla mattina appena alzata przez pracowników sezonowych na polach ryżowych, zwłaszcza we włoskiej dolinie rzeki Pad od końca XIX wieku do pierwszej połowy XX wieku, z różnymi tekstami. lewo|mały|Pracujące kobiety na polach we Włoszech Pielili oni chwasty na pola ryżowe w północnych Włoszech. Miało to miejsce podczas zalewania pól, od końca kwietnia do początku czerwca każdego roku, kiedy delikatne pędy wymagały ochrony w pierwszych fazach ich rozwoju przed różnicami temperatur między dniem a nocą. Ich praca składała się z dwóch części: przesadzania roślin i przycinania chwastów. mały|Włoski partyzant we Florencji 14 sierpnia 1944 roku Monda (pielenia chwastów) była niezwykle męczącym zadaniem, wykonywanym głównie przez kobiety zwane mondinas z najuboższych warstw społecznych.