Spędzali całe dni w pracy z bosymi stopami w wodzie po kolana i zgiętymi plecami. Okropne warunki pracy, długie godziny pracy i bardzo niskie płace prowadziły do ciągłego niezadowolenia, a niekiedy do buntowniczych ruchów i zamieszek we wczesnych latach dwudziestego wieku. Walki z nadzorującymi były jeszcze trudniejsze, a wielu robotników gotowych było jeszcze bardziej pójść na kompromis i tak niskie płace tylko po to, by dostać pracę. Oprócz Bella ciao, do podobnych piosenek robotników należały i .
Inne podobne wersje do Bella ciao pojawiły się na przestrzeni lat. Była to na przykład pieśń Alla mattina appena alzata, która powstałą w drugiej połowie XIX wieku. Najwcześniejsza pisemna wersja pochodzi z 1906 roku i pochodzi z okolic Vercelli w Piemoncie.
lewo|mały|229x229px|I Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów Szersza publiczność usłyszała pieśń dopiero w 1947 roku w Pradze, kiedy to włoska delegacja zaprezentowała ją w pierwszej edycji Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów.
W kolejnych latach była śpiewana między innymi przez kubańskich rewolucjonistów (którzy zamienili włoskie słowo partigiano na hiszpańskie guerrillero), a także w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, jako Proszczaj krasawica.