Sukcesy te sprawiły, że rok 2004 nazwany został „El Año de Oro” („Złoty Rok”).
Real Madryt: Sánchez – Salgado (46' → Helguera), Mejía, Pavón, Bravo (62' → Paredes) – Juanfran (46' → Figo), Guti, Beckham (46' → Celades), Solari (70' → Soldado) – Owen (46' → Zidane), Morientes.Pumas UNAM: Bernal – Castro, Verón, Beltrán, Lozano – López (89' → Del Olmo), Botero (71' → Toledo), Galindo, Leandro – Fonseca, Alonso.
W następnym roku UNAM zagrał w Copa Sudamericana – najpoważniejszym turnieju międzynarodowym w jakim klub kiedykolwiek brał udział. W 1/8 finału UNAM wyeliminował boliwijski klub The Strongest dzięki wyjazdowej bramce Brazylijczyka Aíltona. W ćwierćfinale czekał teoretycznie znacznie silniejszy rywal – słynny brazylijski Corinthians Paulista. W Brazylii UNAM przegrał 1:2, ale w rewanżu wygrał niespodziewanie wysoko, bo aż 3:0, i awansował do półfinału. W półfinale po wyjazdowym remisie 0:0 UNAM rozgromił u siebie aż 4:0 argentyński klub Vélez Sársfield. W finale czekał kolejny argentyński klub – Boca Juniors. U siebie UNAM zremisował 1:1. Na wyjeździe także był remis 1:1, jednak karne lepiej egzekwowali piłkarze Boca i to oni świętowali zdobycie pucharu.