Pamiętników Seglasa Skarbka, powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego i Jana Zachariasiewicza. W 70. XIX w. dział literacki zdominowały przekłady literatury obcej, opracowane przez m.in. Edmunda Chojeckiego. Krytyka literacka jaką prowadziło pismo, obok przeglądu piśmiennictwa, dała kilka poważnych rozpraw estetycznych (m.in. Filozofię sztuk pięknych Karola Libelta) oraz wnikliwe recenzje Piotra Chmielowskiego, Edwarda Lubowskiego i Henryka Struve'a. W 1891 nowym kierownikiem działu literackiego został Władysław Bogusławski, który nawiązał współpracę z wybitniejszymi pisarzami i historykami literatury. Należeli do nich m.in. Aleksander Brückner, Zdzisław Dębicki, Aureli Drogoszewski, Konstanty Marian Górski, Józef Kallenbach, Maria Konopnicka, Lucjan Rydel. Zamieszczał pierwodruki wierszy Konopnickiej, nowel i Rodziny Połanieckich Henryka Sienkiewicza (1893), a także Śmierci Ignacego Dąbrowskiego (1892), Fermentów Władysława Stanisława Reymonta (1896) oraz utworów Tadeusza Garbowskiego (1902–1903).
Do stałych publicystów krajoznawczo-historycznych należeli m.in.