Przekręcanie nazwy Z powodu nieznajomości języka, w literaturze niemieckiej, hiszpańskiej czy anglojęzycznej nazwa itzcuintlipotzotli bywała często przekręcana na „yzi-cuinte potzotli”, „itzcuintepotzotli”, „ytzeuinte porzotli”, „itzeuinte potzotli”, „itzcuinte-potzoli”, lub omawiana: perro mechoacanense (z Michoacán) itp.
Rola w kulturach meksykańskich W latach 1980–1982 przeprowadzono wykopaliska w starożytnym mieście Tula, w meksykańskim stanie Hidalgo, skoncentrowane na północnej części placu Charnay, zwanej także Obszarem Muzeów. Wykopaliska w Tule nie przyniosły ostatecznego dowodu na istnienie itzcuintlipotzotli, ale odkrycie unikatowej rasy określanej jako , charakteryzującej się wyraźnie krótszymi kończynami (o 30% krótsze od typowego psa mezoamerykańskiego), o głowie i tułowiu nieco mniejszym niż w typie I, zachęca do dalszych badań nad tą intrygującą możliwością. Najważniejszym odkryciem wykopalisk w Tuli było odkrycie roli psów w praktykach pogrzebowych: psy w różnym wieku, płci i ras znajdowano pochowane razem z ludźmi, co sugeruje ich znaczenie w rytuałach związanych ze śmiercią i życiem pozagrobowym.