W niewoli sowieckiej przebywał do 25 sierpnia 1941.
Uwolniony po zawarciu układzu Sikorski-Majski, 25 sierpnia 1941 przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i 27 sierpnia 1941 wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 5 Dywizji Piechoty w miejscowości Tatiszczewo.
oficer Dowództwa Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie I–IV 1942 komendant Centrum Wyszkolenia Broni i Służb w Egipcie (od V 1942 w Palestynie) IV – IX 1942 dowódca 3 Brygady Strzelców 26 X 1942 – 11 III 1943 oficer Dowództwa Armii Polskiej na Wschodzie III – XII 1943 oficer łącznikowy dowódcy 2 Korpusu Polskiego przy Korpusie Francuskim XII 1943 – VII 1944 oficer Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Wielkiej Brytanii VII 1944 – III 1945 W marcu 1945 roku został przydzielony do Dowództwa Jednostek Wojskowych na Środkowym Wschodzie. Później był attaché wojskowym przy rządzie Czang Kaj-szeka. Do 1947 roku był komendantem obozu Quassasin w Egipcie. Następnie na emigracji w Kanadzie.
Prezydent RP August Zaleski mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 19 marca 1963 roku.
Jerzy Grobicki był żonaty z Anną Harajewicz, z którą miał syna Aleksandra (1914–1995), dziennikarza, żołnierza Polskich Sił Zbrojnych, autora książek, publikowanych pod własnym nazwiskiem lub pod pseudonimem literackim Jacek Brzezina.