26.
Pułk w walce o granice Po reorganizacji pułk wyruszył na front biorąc udział w ofensywie na Mińsk. Od 5 do 8 lipca 1919 działał w obszarze Puszczy Nalibockiej, po czym przeszedł do odwodu. 23 lipca atakował w kierunku na wieś Kamień. W ataku poległ dowódca I baonu, kpt. Mienicki. Do 29 lipca pułk odpierał ataki bolszewików, a po tej dacie miały miejsce tylko utarczki patroli. Z uwagi na wsparcie grupy gen. Lasockiego przez 14 Dywizję Piechoty, Mińsk w końcu zdobyto, a oddziały ruszyły do pościgu nad Berezynę. I i II batalion pułku tymczasem odeszły na postój w Kojdanowie, gdzie stały do 31 sierpnia. 1 września po osiągnięciu rzeki Berezyny I i II batalion lidzkiego pułku skierowano koleją przez Mińsk, Mołodeczno i Wilno do Suwałk. W początkach września 1919 pułk został zluzowany, przerzucony na zachód i pełnił służbę patrolową na polsko-litewskiej linii demarkacyjnej.
Dopiero w lipcu 1920 jego dwa bataliony wzięty udział w obronie Wilna, po czym wycofały się do Klepacz. Tu dołączył do nich I batalion będący do tej pory na linii demarkacyjnej. Pod Klepaczami pułk stoczył zaciętą walkę z Litwinami i wycofał się do Oran. Tu walczył już z wojskami rosyjskimi, wspomaganymi przez oddziały litewskie.