W wątrobie nie powstaje torbiel; pasożyt szybko się rozrasta, niszcząc miąższ tego narządu – w efekcie wątroba przypomina dziurawy ser. Bąblowiec wędruje z krwią do płuc, oka, a nawet do mózgu. 90% nieleczonych przypadków kończy się śmiercią. Zastosowanie odpowiedniego leczenia zmniejsza śmiertelność do 10–14%, należy się jednak liczyć z dużym prawdopodobieństwem nawrotu choroby. Ta postać bąblowicy do złudzenia przypomina chorobę nowotworową z przerzutami.
Epidemiologia Tasiemiec bąblowcowy w Polsce występuje rzadko (rocznie odnotowuje się poniżej 20 przypadków zakażeń).
Tasiemiec wielojamowy występuje głównie na półkuli północnej. Jego naturalne skorelowane są z zasięgiem występowania jego żywicieli (tj. lisów i gryzoni) i odnotowywane są m.in. w Europie Zachodniej (Szwajcaria, Niemcy, Francja, Belgia, Lichtenstein) i Środkowej (Polska, Czechy, Słowacja), na Syberii, w Japonii oraz Ameryce Północnej (Kanada i północna część USA wraz z Alaską). W Polsce najwyższa chorobowość wśród lisów (około 5%) występuje w północnej oraz północno-wschodniej części kraju.