Statut Straży Przedniej eksponował kwestię wychowania młodzieży w duchu czynnej służby Polsce. Początkowo SP głosiła „ideologię państwową” tzn. nadrzędność państwa i nieróżnicowanie obywateli ze względu na wyznanie i narodowość. W marcu 1937 organizacja zaakceptowała nacjonalizm, katolicyzm i radykalizm jako dominujące prądy w młodym pokoleniu oraz zgłosiła akces do OZN.

Organizacja z założenia elitarna, nigdy nie przekroczyła liczby sześciu tysięcy członków (około 5 000 w 1935), jednak przez statutową i ideową wyrazistość stała się powszechnie znaną instytucją wychowawczą. Uzyskała sympatię dyrektorów wielu szkół, co skutkowało poparciem dla tworzenia komórek organizacyjnych. Ponieważ skupiała uczniów starszych klas, wymiana pokoleniowa następowała co roku. Przez osiem lat istnienia przez organizację przewinęło się kilkadziesiąt tysięcy młodych ludzi.

Członkostwo w Straży było często wstępem do późniejszej działalności w sanacyjnym Legionie Młodych. Organizacja dysponowała między innymi dwoma tytułami prasowymi: „Kuźnią Młodych” (1932–1936) i „W Młodych Oczach”.

Przypisy

Kategoria:Młodzieżowe organizacje polityczne II Rzeczypospolitej Kategoria:Ugrupowania nurtu piłsudczykowskiego w II Rzeczypospolitej