Badania ustaliły, że podwodne stanowisko archeologiczne obejmuje powierzchnię 12 ha, z tego do końca 2021 roku dokładnie przebadano połowę. Oprócz pozostałości nabrzeży, pomostów i innych tego typu budowli znaleziono też wraki czterech drewnianych łodzi z czasów użytkowania portów. Wszystkie mają konstrukcję klepkową, a trzy z nich odkryto w roku 1979Litwinienko, 2022, s. 19, 20, 22.: Wrak oznaczony jako P-1 z połowy XIV w. interpretowany jest jako pozostałość łodzi przypuszczalnie używanej w celach przewozu towarów, o pierwotnej długości pomiędzy ponad 10 m a 12 m, posiadającej ster zawiasowy i klepki łączone żelaznymi nitami. Zachowała się cała stępka i fragment tylnej części łodziLitwinienko, 2022, s. 19–20.. Wrak oznaczony jako P-2 z lat 70. X w. interpretowany jest jako pozostałość bardzo wąskiej, długiej łodzi bojowej, o pierwotnej długości do 20 m i szerokości do 2,5 m. Miała ona przynajmniej jeden maszt na żagiel. Cechy jej konstrukcji są bardzo zbliżone do łodzi bojowych SkandynawówLitwinienko, 2022, s. 20–22., choć ma też cechy typowe dla szkutnictwa słowiańskiegoLitwin, 2021, s. 150.. Wrak zachował się stosunkowo dobrze (w ok. 50%) i ma 12 m długości. Badania drewna dębowego z konstrukcji łodzi wskazują, że w przeważającej mierze pochodzi ono z Pomorza Gdańskiego. Wrak oznaczony jako P-3 z połowy XII w.