ta informacja jest na pewno apokryficzna..
Inne źródła mówią o wprowadzeniu buddyzmu w czasach potężnego władcy, cesarza Wu, który panował w latach 140–87 p.n.e. Jego wysłannik Zhang Qian odbył podróż na zachód i powrócił do Chin w 126 p.n.e. Przyniósł on informacje o Indiach, Partii i Cesarstwie rzymskim. W Historii Wei z ok. 520 r. (autorem był Wei Shou) w rozdziale Traktat o buddyzmie i taoizmie jest informacja, że w wyniku misji Zhang Qiana usłyszano po raz pierwszy o naukach Buddy. Jednak pierwsze informacje o jego misji w historycznych dziełach Sima Qiana (145?–90? p.n.e.) i Ban Gu (32–92) nie zawierają informacji o buddyzmie.
Jednak nawet jeśli jakiekolwiek misje buddyjskie dotarły w tym czasie do Chin, to buddyzm nie miał żadnych szans na rozprzestrzenienie się. Cesarze (a na pewno Huangdi) byli legistami, pragnęli biurokratycznego państwa i mieli ksenofobiczne nastawienie do wszystkiego z zewnątrz. W myśli tych idei Shi Huangdi wydał w 213 p.n.e. słynny edykt O spaleniu ksiąg, co dotknęło także konfucjanistów.