Od planowania i przygotowywania wyprawy oderwał się na krótko w czerwcu, by być obecnym na prestiżowych regatach organizowanych przez Royal Harwich Yacht Club, a w sierpniu uczestniczył w międzynarodowych regatach jako członek załogi. W drugiej połowie sierpnia 1898Włoska biografia Ludwika Sabaudzkiego (Tenderini i Shandrick, 1997) podaje na str. 24 jako czas tych dokonań na Grandes Jorasses Nell'estate del 1897, lato 1897. Błędnie podawane są okoliczności i daty tych wspinaczek w angielskojęzycznej wersji tej biografii (Shandrick i Tenderini, 1997), z której dokonano tłumaczenia na polski (Tenderini, Shandrick i Hołata-Loetz, 2003). W maju 1897 wyruszono na wyprawę na Górę Św. Eliasza, która powróciła do Europy 11 września, zawijając do portu w Londynie (De Filippi, 1900, str. 182-183). wspinał się z przewodnikami z Courmayeur (m.in. Petigax i Lorenzo Croux) w masywie Grandes Jorasses. Wspólnie dokonali pierwszego wejścia na bezimienną iglicę pomiędzy Aiguille du Dru a Aiguille Verte, którą nazwał na cześć królowej (i swojej ciotki) (też pod nazwą Pointe Marguerite, 4065 m). Szczytowi zdobytemu w pobliżu nadał nazwę (4045 m) dla uhonorowania żony swego brata Emanuela Filiberta.