szkoły doktrynalne zajęły się niemal wyłącznie studiami teoretycznymi pomijając medytację, a szkoły sŏn porzuciły studia tekstów, całkowicie faworyzując medytację. Ŭich’ŏn całkowicie skrytykował obie te postawy – bronił zarówno studiowania jak i medytacji, jako wzajemnie się uzupełniających.
Jednak zdecydowanie mocniej zaatakował szkołę sŏn. Prawdopodobnie był to skutek uprzedzeń szkoły tiantai do chanu w Chinach. Przypomniał, że Bodhidharma przekazał z miskami i szatą swojemu następcy również Sutrę Lankawatarę, a Huineng nauczał Sutry Diamentowej i Pradźniaparamity. Jednak sŏn w Korei o tym zapomniał i bardzo ciasno zrozumiał wypowiedź Bodhidharmy bez słów i mowy. Dla Ŭich’ŏna sŏn był na pograniczu "herezji".
Po jego śmierci tradycja ta stała się szybko jedną z wielu. Jednak jego nastawienie przeciw szkołom sŏn nie wprowadzało ducha zgody do sangi buddyjskiej, więc szkoły sŏn odsunęły się jeszcze bardziej. Z pewnego punktu widzenia jego działania spowodowały oczywiste wzmocnienie się szkół sŏn, gdyż najpierw zgromadził on wokół siebie licznych, najbardziej utalentowanych mnichów ze wszystkich 9 górskich szkół sŏn w celu pomocy przy rozwijaniu szkoły ch’ŏnt’ae, a później wyrzucił wszystkie teksty sŏnu ze swojej kompilacji Uzupełnienie do Tripitaki.