Congrong lu (從容錄) – Zapiski Wielkiego Spokoju (jap. Shōyō-roku; wiet. Thong dong lục) – zbiór gong’anów (jap. kōan).
Zapiski są zbiorem 100 gong’anów. Wybrał je i skomentował mistrz chan Hongzhi Zhengjue znany także jako Tiantong Hongzhi i Tiantong Zhengjue (1083/91–1157/59). Nazwa dzieła pochodzi od nazwy pustelni mistrza, który przebywał w niej na odosobnieniu. Mistrz ten ocalił chylącą się do upadku szkołę caodong (jap. sōtō). Słynna jest jego polemika z mistrzem chan szkoły linji Dahui Zonggao (1089–1163), jednak wbrew temu, co się potocznie sądzi, byli przyjaciółmi i nawzajem się zawsze wspierali.
Polemika między nimi dotyczyła kwietyzmu, który stał się chorobą ówczesnego chanu. Dahui podkreślał raczej metodę Koanową, a Hongzhi raczej spokojne siedzenie. Ale Dahui nie unikał spokojnego siedzenia, a Hongzhi – pracy z gong’anami. Dahui podkreślał, że spokój jest jedynie środkiem praktyki, a nie jej końcem, do czego zdaje się zmierzano w szkole caodong.