Krsto Todorov-Zrnov Popović (ur. 13 września 1881 w Cetynii, zm. 13/14 marca 1947 koło Cetynii) – czarnogórski działacz niepodległościowy, jeden z przywódców ruchu Zelenaši, współorganizator i dowódca kolaboracyjnej Brygady Lovćen podczas II wojny światowej.
I wojna światowa Uczestniczył w wojnach bałkańskich w latach 1912–1913, a następnie I wojnie światowej w szeregach armii czarnogórskiej. Wykazał się podczas słynnej bitwy pod Mojkovacem na początku stycznia 1916, kiedy Czarnogórcy wspomogli serbskie wojska w wycofaniu się w obliczu nacierającej armii austro-węgierskiej. W tym samym roku dostał się do niewoli austriackiej.
Okres międzywojenny W 1918 powrócił do Czarnogóry i zaangażował się w działalność niepodległościową. Był jednym z przywódców powstania bożonarodzeniowego 7 stycznia 1919 roku, występując przeciwko decyzji zjednoczenia Królestwa Czarnogóry z Królestwem Serbii pod panowaniem serbskiej dynastii Karadziordziewiciów. Po jego upadku wyjechał na krótko do Włoch, gdzie wstąpił do formowanych sił zbrojnych rządu czarnogórskiego na uchodźstwie, dochodząc do stopnia brygadiera. W czerwcu powrócił do Czarnogóry, a już w lipcu wziął udział w kolejnym zbrojnym wystąpieniu przeciwko centralnym władzom.