Bractwo religijne (konfraternia) – zrzeszenie religijne, posiadające osobowość prawną.
Celem bractwa jest pogłębianie religijnego życia członków, wzajemna pomoc oraz prowadzenie działalności religijnej lub społecznej. Cel zwykle określa specyfikę konkretnego bractwa. Ważnym elementem jest silna więź społeczna łącząca jego członków i wynikająca z niej solidarność. W języku polskim, w nomenklaturze określającej bractwa, używane były różne terminy, np: fraternia, konfraternia, kongregacja, sodalicja, co odzwierciedla różnorodność w tej dziedzinie występującą również w dokumentach władz kościelnych (łac. confratria, frateria, geldonia, sodalitas, congregatio).
Historia mały|Członkowie bractwa pogrzebowego, XIX w. mały|Arcybractwo Męki Pańskiej, Kraków, przed 1939 r. mały|Bractwo w Mottoli podczas procesji, 2005 Bractwa religijne istniały już w czasach starożytności chrześcijańskiej i to zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W pewien sposób wzorowały się na wcześniejszych zrzeszeniach świata pogańskiego, w których osoby organizowały się, np. w celu zabezpieczenia pochówków. Na Wschodzie już na początku IV w. istniały stowarzyszenia o charakterze ascetyczno-liturgicznym (tzw. zeles czy filopones). Przy rzymskim kościele św. Agnieszki istniały virgines sacrae.