Służył w Sztabie Generalnym RKKA.
W czasie wojny szef sztabu i od listopada 1941 dowódca 254 Dywizji Strzeleckiej walczącej w składzie Frontu Północno-Zachodniego, która wyróżniła się w bitwie pod Diemiańskiem. Od czerwca 1943 dowódca 73 Korpusu Strzeleckiego, wchodzącego w skład 52 Armii 2 Frontu Ukraińskiego. Na jego czele forsował Dniepr pod Kaniowem, następnie zdobył Czerkasy. Odegrał ważną rolę w operacji korsuńsko-szewczenkowskiej w styczniu-lutym 1944, gdy jego korpus wziął udział w okrążeniu i likwidacji dużego zgrupowania wojsk niemieckich. W marcu 1944 73 Korpus jako pierwszy sforsował Prut i wkroczył do Rumunii.
Od czerwca 1944 dowódca 128 Korpusu Strzeleckiego wchodzącego w skład 1 Frontu Białoruskiego. Na jego czele przełamał niemiecką obronę na południe od Bobrujska, zdobył Baranowicze, Brześć i sforsował z marszu Bug. Następnie we wrześniu 1944 wziął udział w zdobyciu Pragi. Przeniesiony do 3 Frontu Białoruskiego walczył w Prusach Wschodnich i podczas operacji berlińskiej. Wojnę zakończył w stopniu generała majora.