Menodotos z Nikomedii (II w. n.e.?) – filozof i lekarz. Chronologia jego życia jest trudna do ustalenia ze względu na brak przekazów źródłowych - badacze przypuszczają, że żył w II w. Należał do szkoły lekarzy "empiryków" w Aleksandrii, która wraz z innymi wielkimi szkołami lekarskimi starożytności wywarła znaczny wpływ na rozwój sceptycyzmu. W filozofii reprezentował radykalny sceptycyzm nawiązujący bezpośrednio do Pirrona, wolny od wpływów akademizmu. Jako lekarz miał duże znaczenie, rozpowszechnił szeroko szkołę lekarzy "empiryków" (zapoczątkowaną w III w. p.n.e. przez Filinosa z Kos, rozwijaną przez Serapiona z Aleksandrii i Herakleidesa z Tarentu). Na jego duże znaczenie jako lekarza wskazują liczne (choć często polemiczne, zwłaszcza w aspekcie moralnym) wzmianki u Galena o Menodotosie. Znamy jednak bardzo niewiele świadectw jego myśli filozoficznej.
Przeważały u niego zainteresowania medyczne i psychologiczne. Zwalczał przeciwników medycyny empirycznej stanowczo i ostro. Pierwotny pirronizm zakończył się jego zdaniem razem z Tymonem z Fliuntu, ale później odrodził się w myśli Ptolemeuszem z Cyreny, ucznia lekarza "empiryka" Herakleidesa z Tarentu.