Założył „organizację uczniów z terenów okupowanych”, wyrażając swój sprzeciw wobec faktu, że po I wojnie światowej część ziem zamieszkiwanych przez Słoweńców, w tym jego rodzinne strony, przyznano Królestwu Włoch. Od lutego do jesieni 1922 wydał sześć numerów własnego biuletynu literackiego „Lepa Vida”. W październiku tego samego roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Lublańskim. Uczęszczał na wykłady z zakresu filologii romańskiej i słowiańskiej, a także filozofii i historii sztuki.

W latach studenckich aktywnie uczestniczył w słoweńskim życiu artystycznym, organizował odczyty i wieczorki literackie, publikował swoje teksty w szeregu periodyków: „Zvonček”, „Novi rod”, „Trije labodi”, „Vidovdan”, „Ljubljanski zvon”, „Dom in svet”, „Ženski svet”, „Gruda”, „Mladika”, „Edinost”. Jesienią 1924 założył wraz z Cirilem Debevcem (1903–1973) koło literackie „Ivan Cankar”, które wkrótce przejęło wydawanie lewicowego czasopisma „Mladina”. Nie zdążył jednak za życia wydać żadnego zbioru swojej twórczości w formie książkowej. thumb|left|Grób rodzinny Kosovelów, Srečko wymieniony trzeci od dołu thumb|Posiadłość rodziny Kosovel we wsi Tomaj, w której poeta spędził ostatnie miesiące i zmarł Zmarł w wieku 22 lat na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które było powikłaniem niedoleczonego przeziębienia.