thumb|250px|Przebieg analogowy (linia czerwona) i odpowiadający mu przebieg (punkty niebieskie) odtworzony przy pomocy 4-bitowego kodowania PCM PCM () – metoda reprezentacji sygnału analogowego w systemach cyfrowych, używana w telekomunikacji: w cyfrowej obróbce sygnału (np. w procesorach dźwięku), do przetwarzania obrazu, do zapisu muzyki na płytach CD (CD-Audio) i w wielu zastosowaniach przemysłowych.
LPCM (ang. linear pulse-code modulation) – specyficzny typ kodowania PCM, w którym poziomy kwantyzacji są równomierne liniowo. Jest on przeciwieństwem tych odmian metody PCM, w których poziomy kwantyzacji zmieniają się w funkcji amplitudy. Choć PCM jest bardziej ogólnym pojęciem, to często jest właśnie stosowany do opisywania danych zakodowanych jako LPCM.
Opis działania Metoda ta polega na rejestrowaniu wartości chwilowej sygnału analogowego (próbkowaniu) w określonych, najczęściej równych odstępach czasu, czyli z określoną częstością, zwaną częstotliwością próbkowania. Wartość chwilowa sygnału jest przedstawiana za pomocą słowa kodowego. Cały zakres wartości wejściowego sygnału jest dzielony na przedziały zwane przedziałami kwantyzacji. Przypisanie danego zakresu (przedziału) wartości analogowych sygnału wejściowego do jednej wartości cyfrowej nazywane jest kwantyzacją sygnału.