W kwietniu 1939 roku sztaby francuski i angielski ustaliły, że los Polski będzie zależał nie od wyników początkowych zmagań, lecz od ostatecznego rezultatu wojny. W sierpniu 1939 roku w czasie pertraktacji w Moskwie francuscy sojusznicy zgadzali się na wkroczenie na terytorium II Rzeczypospolitej Armii CzerwonejDaniel Boćkowski, Na zawsze razem. Białostocczyzna i Łomżyńskie w polityce radzieckiej w czasie II wojny światowej (IX 1939 – VIII 1944), Warszawa, 2005, s. 21..
Na mocy do paktu Ribbentrop-Mołotow z 23 sierpnia 1939 roku, ZSRR i Niemcy określiły swoje strefy interesów na wypadek „zmian terytorialnych i politycznych” terytoriów należących do państwa polskiego, co było eufemistycznym określeniem przewidywanego najazdu Niemiec na Polskę i podziału jej terytorium. ZSRR nie zobowiązał się na piśmie do zbrojnego wystąpienia przeciw Polsce w sytuacji, gdyby III Rzesza znalazła się w stanie wojny z Polską, jednak było to oczekiwane przez Niemcy i pośrednio wynikało z podziału stref interesów. Wieczorem 3 września 1939 roku, po wypowiedzeniu wojny Niemcom przez Francję i Wielką Brytanię, minister spraw zagranicznych Niemiec Joachim von Ribbentrop polecił ambasadorowi w Moskwie Friedrich-Wernerowi von der Schulenburgowi przedyskutowanie możliwości wstąpienia ZSRR do wojny.