Konstrukcja M/N to tramwaje wysokopodłogowe, dwu- lub trójczłonowe, sześcio- lub ośmioosiowe, dwukierunkowe – posiadają drzwi po obu stronach pojazdu oraz kabiny motorniczego na obu końcach. Nadwozie opiera się na czterech lub sześciu dwuosiowych wózkach, przy czym każdy ze skrajnych wózków wyposażono w dwa silniki. Tramwaj ma dwoje lub troje dwupłatowych drzwi harmonijkowych oraz jedne drzwi jednopłatowe na końcu, brak jest drzwi w środkowym członie. Drzwi wyposażone są w rozkładany stopień, ułatwiający wejście do pojazdu z poziomu szyn . Wagony posiadają uchylne okna i piasecznice.
Produkowane tramwaje różniły się systemem rozruchu i rodzajem silników: montowano rozruch stycznikowy (S, z systemem kontroli i przeciwdziałania poślizgom wagonu i z automatycznie sterowanymi piasecznicami), tyrystorowy (C) lub impulsowy z silnikami asynchronicznymi (D). Prototyp (nr 202) zakupiony przez Mühlheim w 1978 roku był pierwszym zachodnioniemieckim tramwajem, w którym zastosowano silnik asynchroniczny z rozruchem impulsowym.