Ocena austriackiej teorii cyklu koniunkturalnego Według Nicholasa Kaldora prace Hayeka nad austriacką teorią cyklu koniunkturalnego początkowo „zafascynowały świat naukowy ekonomistów”. Hayek starając się wypełnić luki w teorii, doprowadził do pojawienia się nowych jeszcze większych luk, aż w końcu uznano, że podstawowa hipoteza teorii, że niedobór kapitału powoduje kryzysy musi być niepoprawnaZob. Nicholas Kaldor, Professor Hayek and the Concertina-Effect, 1942. Economica 9 (36): 359–382..
Lionel Robbins był na początku lat 30. zwolennikiem austriackiej teorii cyklu koniunkturalnego, co zawarł w opublikowanej w 1934 książce The Great Depression. W latach późniejszych żałował, że napisał tę książkę i stał się zwolennikiem kontrargumentów prezentowanych przez zwolenników teorii Johna Maynarda Keynesa.
Wpływ złej polityki monetarnej na kryzys został zaakceptowany przez ekonomię neoklasyczną, jednak wyciąga się z tego inne wnioski. Według obserwacji nurtu keynesowskiego, które także zostały włączone we współczesną ekonomię głównego nurtu, niekontrolowany krach spekulacyjny nie jest dobrą metodą usuwania z rynku „złych inwestycji”, ze względu na lepkość (sztywność) cen i płac.