Przedsiębiorcy nie mają w rzeczywistości pełnej swobody w dostosowaniu się do gwałtownych zmian, i reagują raczej przez redukcję zatrudnienia, niż modyfikację cen i płac. Kryzys w pierwszej kolejności zwiększa więc poziom bezrobocia, i zmniejsza popyt zagregowany, nie jest zatem w sposób efektywny zorientowany głównie na likwidację nieefektywnych firm, bez negatywnych efektów zewnętrznych dla całej gospodarki. Bezrobocie i ogólny spadek produktywności zwrotnie pogłębiają recesję. Ekonomia neoklasyczna (głównego nurtu) również zwraca więc uwagę na kluczową rolę polityki monetarnej w eskalowaniu lub zażegnywaniu kryzysów ekonomicznych, wskazuje jednak na przeciwne niż szkoła austriacka metody walki z kryzysami – celowo ekspansywną politykę pieniężną.
Francuski ekonomista, laureat nagrody im. Alfreda Nobla z ekonomii, Maurice Allais był zwolennikiem austriackiej teorii cyklu koniunkturalnego i w swoich pracach często cytował czołowych ekonomistów szkoły austriackiej – Ludwiga von Misesa i Murraya N. Rothbarda.