42 cm Küstenhaubitze M.14 – austro-węgierska ciężka haubica nadbrzeżna i polowa.
Historia W latach 1907–1910 w Austro-Węgrzech trwały prace nad nową haubica nadbrzeżną dużego kalibru. W 1912 roku po raz pierwszy wystrzelono z prototypowej lufy, a próby poligonowe gotowego działa przeprowadzono w 1914 roku. Po ich zakończeniu zostało ono przyjęte do uzbrojenia jako 42 cm Küstenhaubitze M.14.
M.14 miało łoże stałe, przystosowane do montażu na betonowej platformie. Lufa stalowa, zamek klinowy, oporopowrotnik hydrauliczno-sprężynowy. Z działa można było wystrzeliwać pociski o masie 800 lub 1000 kg. Ładunek miotający był zmienny. Stosowano pięć ładunków, z których najmocniejszy miał masę 51 kg.
Przed wybuchem I wojny światowej zdołano ukończyć tylko jeden egzemplarz działa M.14 (drugi był właśnie produkowany). Został zainstalowany w położonej nad Morzem Adriatyckim twierdzy Pula. Zgodnie z projektem został on umieszczony na betonowej platformie i przykryty lekką kopułą pancerną.