Pod koniec kwietnia bateria została przeniesiona do Krakowa, a następnie do Puli. W następnych miesiącach brała udział w walkach na froncie serbskim, w czerwcu i lipcu 1915 roku w oblężeniu Modlina, później na froncie włoskim i ponownie serbskim. Kolejna akcja na froncie włoskim skończyła się uszkodzeniem działa. Naprawy dokonano w zakładach Škody w Pilźnie. Bateria otrzymała w zamian działo M.15 (numer 3). Powstała też kolejna bateria, która otrzymała czwarte wyprodukowane działo. Po remoncie działo numer dwa trafiło do nowo utworzonej trzeciej baterii. Dalszych dział tego typu nie produkowano, ponieważ gotowy był projekt lepiej przystosowanej do pełnienia funkcji działa polowego 42 cm Autohaubitze M.16.
Wiosną 1916 roku baterie wyposażone w haubice M.15 brały udział w ofensywie na froncie włoskim.
W tym samym czasie płk. dypl. Bohdan Hulewicz – wtedy jeszcze młody oficer powołany do armii niemieckiej – napotkał takie działo pod Ghistelles na płd. od OstendyBohdan Hulewicz – Wielkie wczoraj w małym kręgu, PAX 1973..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierska broń artyleryjska I wojny światowej Kategoria:Działa artylerii nadbrzeżnej Kategoria:Działa forteczne Kategoria:Austro-węgierskie haubice Kategoria:Działa Škody