Hiperfosfatemia – stan, w którym dochodzi do zwiększenia stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi ponad 1,4 mmol/l.
Patofizjologia Zwiększenie stężenia fosforanów we krwi doprowadza równocześnie do hipokalcemii, spowodowanej: powstawaniem nierozpuszczalnych form fosforanu wapnia (Ca3(PO4)2) zmniejszeniem wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym wskutek bezpośredniego blokowania wchłaniania wapnia blokowaniem syntezy aktywnej postaci witaminy D (1,25-dihydroksycholekalcyferolu)
Przyczyny nadmierne wchłanianie fosforanów drogą przewodu pokarmowego (np. u dzieci karmionych mlekiem krowim) nadmierna podaż pozajelitowa fosforanów np. w przebiegu leczenia hiperkalcemii nadmierne uwalnianie się fosforanów z rozpadających się tkanek ciężkie urazy lub infekcje nadmierny wysiłek fizyczny rozpad komórek nowotworowych pod wpływem chemioterapii niedobór parathormonu np.