Kunegunda Luksemburska, Święta Kunegunda (ur. ok. 975 w Luksemburgu, zm. 3 marca 1033 w Kaufungen) – święta katolicka, królowa Niemiec, a następnie cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego, żona cesarza św. Henryka II, córka Zygfryda I, hrabiego Luksemburga, i Jadwigi, córki Ebercharda IV z Nordgau.

Życiorys Ślub z późniejszym cesarzem Henrykiem (6 maja 973 – 13 lipca 1024), wówczas księciem Bawarii, odbył się w 998 lub 1000 r. Henryk był synem księcia bawarskiego Henryka II Kłótnika i Gizeli, córki Konrada Spokojnego, króla Burgundii. Henryk i Kunegunda nie mieli razem dzieci, ale tworzyli zgodne i szczęśliwe małżeństwo. Żyli razem w ślubach czystości, ale Kunegundy nie ominęło oskarżenie o cudzołóstwo, od którego cesarzowa uwolniła się przez poddanie się sądowi bożemu.

Kunegunda brała aktywny udział w życiu politycznym kraju, wspierała męża w jego działaniach i uczestniczyła w posiedzeniach rady cesarskiej. 14 lutego 1014 r. została koronowana w Rzymie na cesarzową przez papieża Benedykta VIII. Po śmierci męża w 1024 r.