Działalność wystawiennicza Pierwszą indywidualną wystawę z własnej kolekcji J. M. Szymański zorganizował w Pałacu Kazimierzowskim na Uniwersytecie Warszawskim w marcu 1964 r. Również z własnej kolekcji przygotował kilkanaście wystaw w Warszawie, Białymstoku, Inowrocławiu, Toruniu, Wałbrzychu, Słupsku i Szczawnie Zdroju. Prezentował na nich współczesne ekslibrisy polskie, japońskie, litewskie, rosyjskie oraz indywidualne zestawy znaków książkowych Anatolija Kałasznikowa z Moskwy oraz Vincasa Kisarauskasa i Antanasa Kmielauskasa z Wilna.

W roku 1985 zwiastunem jego nowych zainteresowań była wystawa "Ewolucja techniki miedziorytniczej w ekslibrisie polskim XVII-XX wieku", pokazana w Bochni i powtórzona w 1986 roku w Warszawie na zamku Królewskim z okazji VIII Walnego Zjazdu Delegatów Towarzystwa Przyjaciół Książki. Fascynacja warsztatem graficznym zaowocowała kolejnymi wystawami. W 1987 r. w ramach ekspozycji "Z Kolekcjonerskiej Teki" przygotował wystawę jako imprezę towarzyszącą Ogólnopolskiemu Zjazdowi Bibliofilów w Łodzi. Zaprezentował na niej projekty, kolejne stany, warianty kolorystyczne i odbitki końcowe ekslibrisów Bogusława Brandta, Czesława Borowczyka, Henryka Feilhauera, Eugeniusza Geta-Stankiewicza i Antanasa Kmielauskasa. W 1994 r.