Chanat utrzymywał swoją jedność, z sukcesją w ramach panującego klanu, ale rządy chana miały teraz charakter formalny, tytularny i po większej części nominalny, z realną władzą spoczywającą w ręku naczelników apanaży, stanowiących mikrokosmos chanatu”.
Za panowania Abulchajrydów na czele najwyższej administracji państwowej stał chan. Drugą pozycję w elicie władzy zajmował nakib, pierwszy doradca chana tak w sprawach polityki wewnętrznej, jak i zagranicznej. Zajmował się on także przygotowaniem wypraw wojennych, i wypełniał funkcje wysłannika. W państwie tym zachowano, podobnie jak u Timurydów, instytucję najwyższego wezyra – diwanbegi. Niezwykle interesującym stanowiskiem, zajmującym wysokie miejsce w hierarchii elit władzy był kökeltasz, bliski człowiek władcy odpowiedzialny za orientację w tym, jak do jego polityki ustosunkowana jest ludność. Ważną rolę odgrywali też atalikowie, zarządzający poszczególnymi regionami kraju do uzyskania pełnoletności przez poszczególnych Szibanidów, a także perwanachi, którzy dostarczali decyzje chana do osób odpowiedzialnych za ich wykonanie oraz esauł, zajmujący się stosunkami między chanem a innymi Szibanidami.