Kolejne podobieństwo do tej gromady zauważa się w budowie dolnego stępu i śródstopia, zrośniętych w tarsometatarsus. Stopa kończyła się czterema palcami, z których trzy ostatnie kontaktowały się z podłożem. Ogon, w przeciwieństwie do ogonów innych ptasiomiednicznych, nie posiadał skostniałych ścięgien, pomocnych w usztywnieniu jego struktury, cechowała go więc prawdopodobnie giętkość. Fragmentaryczny szkielet znany jako Abrictosaurus nigdy nie został w pełni opisany. Wiadomo, że jego przednie łapy i dłonie ustępowały rozmiarami należącym do heterodontozaura. Poza tym czwarty i piąty palec kończyn górnych składały się z o jeden mniejszej liczby paliczków.

Protopióra thumb|Tianyulong, rekostrukcja Chiński Tianyulong wydawał się zachować nitkowate osłonki, które zinterpretowano jako rodzaj protopiór, podobne znajdywano u niektórych teropodów. Ich obecność wskazuje na istnienie grzebienia nad ogonem. Stanowi także argument za stałocieplnością zarówno ptasio-, jak i gadziomiednicznych.