na podstawie map z XVIII i XIX wieku oraz starszych źródeł pisanych dwanaście nazw okazało odnosić się bezpośrednio do karczem, 37 do młynów, a w miejscowościach o takich nazwach obiekty te były stosunkowo liczniejszeE. Kowalczyk (1994), Powracający temat: Sieciechów : z problemów organizacji grodowej w Polsce wczesnośredniowiecznej s. 74 w: Kwartalnik historii kultury materialnej, t. 42, cz. 1, Instytut Historii Kultury Materialnej (Polska Akademia Nauk)., część nazw dotyczyło najpewniej karczowisk. Także w języku staropolskim doszukano się związku wyrazu zawada: z rodzajem tamy lub jazu (występującego często jako część młyna wodnego), najczęściej budowanego z pali wbijanych w dno rzekiZygmunt Gloger, 1901, hasło „jaz” w: Encyklopedia staropolska ilustrowana. T. II. s. 285-286, Warszawa: Druk P. Laskauera i W. Babickiego. – taka konstrukcja mogła zaledwie przypominać budowanie palisady w pobliżu fosy. Jak się więc okazuje archeologiczne badania i nowe metody datowania nie potwierdzają tezy o każdorazowym istnieniu struktur militarno obronnych w pobliżu miejsc o takich lub pokrewnych nazwach, a istniejące w literaturze przedmiotu próby określania wczesnośredniowiecznego znaczenia tego typu nazw wymagają krytycznego opracowaniaElżbieta Kowalczyk 2000, Momenty geograficzne państwa Bolesława Chrobrego.