Jego zasługą jest zorganizowanie pracy naukowej w pionierskim okresie Katedry Chemii Nieorganicznej, kiedy mimo braku aparatury, przyrządów, odczynników zdołał stworzyć zespoły badawcze z chemii koordynacyjnej oraz katalizy i adsorpcji (których pracę sam nadzorował) i z chemii analitycznej (pod kierunkiem Haliny Basińskiej).

Działalność społeczna Od 1951 należał do Towarzystwa Naukowego w Toruniu, w którym pełnił m.in. funkcje sekretarza generalnego i wiceprezesa (1963–1982). W 1984 nadano mu godność członka honorowego Towarzystwa.

Działał także w Polskim Towarzystwie Chemicznym, w którym przewodniczył oddziałom poznańskiemu i toruńskiemu. Był członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Komisji Rzeczoznawców Państwowej Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, Sekcji Chemicznej IUPAC, Naczelnej Organizacji Technicznej. Wchodził w skład Komitetu Organizacyjnego II Kongresu Nauki Polskiej, na którym referował dział chemii nieorganicznej.

Organizował i przewodniczył Towarzystwu Przyjaźni Polsko-Francuskiej w Toruniu, od 1957 należał do Societé Chimique de France. Zajmował się także współpracą polsko-włoską. W 1974 został powołany na członka korespondenta Accademie Adamo Mickiewicz di Storie e Letterature Polacco e Slave.