W czasie trzyletniej kadencji zainicjował budowę miasteczka uniwersyteckiego na Bielanach.
W latach 1969–1975 był dyrektorem Instytutu Chemii, a w 1975 pełnił funkcję pełnomocnika rektora ds. organizacji i współpracy naukowej z gospodarką narodową. Krótko współpracował również z Wieczorową Szkołą Inżynierską w Bydgoszczy i Instytutem Chemii Nieorganicznej w Gliwicach.
Zorganizował w 1968 sześcioletnie Wieczorowe Studium Chemii, kształcące pracowników przemysłu w regionie toruńskim, a w 1971 Doktoranckie Studium Chemii dla pracujących w przemyśle. Był również inicjatorem konkursu chemicznego dla uczniów szkół ogólnokształcących i techników chemicznych z północy Polski.
Dokonania naukowe Zainteresowania naukowe Swinarskiego obejmowały chemię nieorganiczną, katalizę, chemię koordynacyjną, analizę chemiczną i adsorpcję.
Ogłosił przeszło 170 publikacji w pismach krajowych i zagranicznych, miał trzy patenty, wypromował 25 doktorów.