Opis Konstrukcja thumb|Krótki start Matadora z „Principe de Asturias” w 2005 roku thumb|Widok nadbudówki od tyłu i samoloty Matador II Plus Okręt miał układ konstrukcyjny typowy dla lotniskowców, z górnym pokładem lotniczym rozciągającym się prawie na całości długości kadłuba i wykraczającym poza jego szerokość, z małą wyspową nadbudówką po prawej stronie pokładu lotniczego. Wyróżniającym elementem był duży wznios pokładu na dziobie, pod kątem 12°, tworzący skocznię o długości 46,8 m (ang. ski-jump), będącą integralnym elementem dziobu. Umożliwiała ona krótki start samolotów Harrier z maksymalną masą startową oraz zmniejszała ich zużycie paliwa przy starcie, pozwalając tym samym na zwiększenie masy uzbrojenia oraz zasięgu. Pokład lotniczy o długości 175,3 m, szerokości do 29 m i powierzchni 5100 m² miał niesymetryczny obrys prostokątny, zwężający się w dziobowej części. Pokład ten nie dochodził do samej rufy, kończąc się umieszczonym centralnie poprzecznym podnośnikiem lotniczym. Drugi prostokątny podnośnik znajdował się na pokładzie, po jego prawej stronie, tuż przed nadbudówką. Na pokładzie wytyczono skośny pas do skróconego lądowania i startu, pod kątem 3°, od jego lewego tylnego skraju do końca skoczni na dziobie.