Pod pokładem lotniczym znajdował się w kadłubie hangar dla samolotów, otwarty z tyłu (pod rufowym podnośnikiem), o powierzchni 2300 m². Hangar mieścił 17 statków powietrznych. W przedniej części hangaru składowano śmigłowce, a w tylnej samoloty. Po prawej stronie pokładu z przodu znajdowała się także mniejsza winda do transportu uzbrojenia podwieszanego. Na prawej burcie przed nadbudówką zainstalowano na pokładzie żuraw o udźwigu 10 ton.

Dość krótka i wąska nadbudówka miała na dachu z przodu tuż nad głównym stanowiskiem dowodzenia maszt kratownicowy, a z tyłu komin z wylotami spalin i kopułę radaru kontroli lotów. Poniżej głównego pomostu dowodzenia okrętem znajdował się drugi pomost dla dowódcy zespołu bojowego. Po lewej stronie nadbudówki umieszczono przeszklone centrum kierowania lotów, wystające ponad pokładem. W 1990 roku przebudowano nadbudówkę, powiększając centrum kontroli lotów i dodając salę odpraw, a jednocześnie w jej tylnej części pod radarem wygospodarowano we wnęce miejsce na pokładzie na parkowanie pojazdów obsługi. Nadbudówka obejmowała też wloty czerpni powietrza do turbin. Załoga okrętu rozlokowana była w kabinach w kadłubie po 8–12 osób, a jej warunki bytowe uległy polepszeniu w stosunku do wcześniejszych okrętów.