Kolce należące do tego wyższego kierowały swe końce do tyłu i w górę, niższe natomiast w tył i bocznie. Podstawy każdej pary zarówno kolców, jak i ogonowych płyt łączył się z sobą, co znacznie ograniczało ruchomość szyi i górnej części ogona.
Systematyka Od kiedy John Ostrom opisał rodzaj w roku 1970, rozpoznano w nim członka rodziny nodozaurów. Zwierzęta te razem z rodziną ankylozaurów (Ankylosauridae) należą do infrarzędu ankylozaurów (Ankylosauria). Nodozaury charakteryzowały się pewnymi cechami czaszki, w tym żuchwą zawijającą się przy końcu w dół. Ogólnie posiadały węższe pyski niż ich krewniacy, brakowało im też ciężkiej ankylozaurzej maczugi na ogonie. Szczątki członków obu rodzin odnaleziono w Ameryce Północnej, Europie i Azji.
Gdy systematyka nodozaurów nie była jeszcze wiarygodnie ustalona, rodzaje Sauropelta, Silvisaurus i Pawpawsaurus uznawano czasami za bazalne w stosunku do młodszych geologicznie, jak Panoplosaurus, Edmontonia czy Animantarx. W analizie z 2001 roku Carpenter włączył pierwsze trzy rodzaje w klad siostrzany w stosunku do grupy zawierającej trzy kolejne.