Sereno i Novas zasugerowali, że staw śródżuchwowy – zwiększający ruchomość kości żuchwy – występuje u herrerazaura i staurikozaura, podobnie jak u niektórych ceratozaurów, takich jak Ceratosaurus i Carnotaurus. W poddanym ponownej preparacji holotypie staurikozaura nie udało się jednak potwierdzić występowania stawu śródżuchwowego, nie ma więc pewności, czy stanowi on synapomorfię wszystkich przedstawicieli Herrerasauridae.
Szkielet pozaczaszkowy U holotypu obecna jest większość kręgosłupa, jednak jego przednia część nie zachowała się, co uniemożliwia oszacowanie dokładnej liczby kręgów przedkrzyżowych. Colbert ocenił ją na 23–25, a Galton na prawdopodobnie 24 lub być może 25–15 grzbietowych i 9 lub 10 szyjnych. Bittencourt i Kellner wsparli hipotezę Galtona i oszacowali liczbę kręgów przedkrzyżowych na 24–9 szyjnych i 15 grzbietowych – podobnie jak Novas dla herrerazaura. Kontrowersje budzi liczba kręgów krzyżowych – Colbert początkowo ocenił ją na trzy, Galton ostatni spośród nich uznał nie za trzeci kręg krzyżowy, lecz pierwszy ogonowy, co wsparli również Brinkman i Sues (1987) oraz Sues (1990). Benton oraz Juul stwierdzili, iż nie jest jasne, czy staurikozaur miał dwa, czy trzy kręgi krzyżowe. Galton (2000) zwrócił uwagę na niekompletność ostatniego kręgu grzbietowego i nie wykluczył obecności kręgu grzbietowo-ogonowego.