Najstarszą próbą z 1516 roku jest Psalterium octaplum dominikanina Agostina Giustinianiego, który w pięciu językach zestawił psalmy kolejno w ośmiu kolumnach: tekst hebrajski, łaciński przekład Justyniana, łacińską Wulgatę, grecki tekst Septuaginty, wersję arabską, aramejski targum, łacińskie tłumaczenie targumu oraz na końcu osobisty łaciński komentarz Justyniana.
W XVI wieku wychodzą także monumentalne edycje całego Pisma Świętego, rozmiarów folio. Należy do nich Biblia Poliglota kompluteńska, obejmująca Stary i Nowy Testament, opracowana pod kierunkiem kardynała F. Ximenesa de Cisnerosa, drukowana w Hiszpanii w Alcalá de Henares (łac. Complutum) w latach 1514–1517 w sześciu tomach. Pierwsze cztery tomy (Stary Testament) podają tekst: hebrajski aramejski (Targum Onkelosa) grecki (Septuagintę) Wulgatę oraz nowe łacińskie tłumaczenie targumu aramejskiego oraz Septuaginty.
Do Pięcioksięgu Mojżesza dodany został przekład aramejski Targum Onkelosa. Tom piąty zawiera Nowy Testament w dwu kolumnach (tekst grecki i Wulgatę). Tom szósty – słowniki i gramatykę języka hebrajskiego i aramejskiego Alfonso de Zamory.