Do domu wrócił w 1918 roku przez Charków, idąc od Charkowa pieszo.
Po zdaniu matury w 1919 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych w Warszawie. Awansował na plutonowego. Do wybuchu II wojny światowej służył w wojsku. 1 stycznia 1920 roku mianowany podporucznikiem piechoty w baonie zapasowym 36 pułku piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 17.01.1920, s. 2.. Służył jako instruktor w Ostrowi Mazowieckiej, szkolił żołnierzy 19 pułku piechoty Odsieczy Lwowa w Gródku Jagiellońskim. Następnie był dowódcą kompanii podoficerskiej 64 pułku piechoty w składzie 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty w Grudziądzu. W 1923 roku otrzymał awans na porucznika. W 1925 roku w 8 pułku saperów w Toruniu. Został awansowany na kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. 12 maja 1926 roku w ramach działań wojskowych związanych z zamachem majowym przybył do Ożarowa pod Warszawą. Generał Kazimierz Ładoś dowodzący wojskiem opowiedział się po stronie prezydenta Wojciechowskiego. Odmówił jednak ataku na Warszawę bez pisemnego rozkazu. Po przejęciu władzy przez marszałka Piłsudskiego wojsko powróciło do garnizonu.