Sylvanus Olympio nie zgadzał się na rozwiązania na drodze kompromisuJózef i Krystyna Chałasińścy, Bliżej Afryki, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1965, s. 101.. Wraz ze swoją partią ogłosił bojkot autonomii dla Togo, którą kraj uzyskał w 1956 od władz francuskich, a na jej czele stanął Nicolas Grunitzky - szef nowego rządu. Od 1956 do 1958 ruch narodowowyzwoleńczy Olympio był represjonowany. Środowiska nacjonalistyczne domagały się wolnych wyborów pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych. W wyborach tych partia CUT odniosła zwycięstwo, a jej szef Olympio objął funkcję premiera nowego rządu. W 1960 nie przyjął oferty Kwame Nkrumaha (pierwszego prezydenta Ghany, która jako pierwszy kraj w Afryce otrzymała niepodległość w procesie dekolonizacji), który proponował połączenie Togo z Ghaną. W tym samym roku Togo ogłosiło niepodległość zgodnie z decyzją Organizacji Narodów Zjednoczonych. Sylvanus Olympio objął urząd prezydenta kraju. Po 2 latach prezydentury nastąpił zamach stanu, którego przywódcą był Gnassingbé Eyadéma. Sylvanus Olympio został zastrzelony przez kilku oficerów uczestniczących w spisku.