Jako czternastolatka zaprzyjaźniła się ze starszym od niej o 14 lat przywódcą partii socjaldemokratycznej Hermanem Liebermanem. Z czasem połączyła ich miłość, razem uczestniczyli w 1910 w Międzynarodowym Kongresie Socjalistycznym w Sztokholmie, gdzie Helena poznała Różę Luksemburg i Andżelikę Bałabanow. Jednak Lieberman miał żonę, której nie chciał opuścić i w 1911 Helena podjęła decyzję o rozstaniu z Liebermanem.
Twierdziła, że jej dwie starsze siostry również miały talenty, których jednak nikt nie rozwijał. Malwina była utalentowana plastycznie, natomiast Gizela muzycznie.
Przez siedem lat uczyła się do matury, a następnie zdała ją eksternistycznie (jedynie tak wtedy kobiety mogły uzyskiwać świadectwo dojrzałości) w 1907 we Lwowie. Po maturze zdecydowała o podjęciu studiów na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Wiedeńskiego (wybierając psychiatrię). W ślad za ojcem marzyła o studiowaniu prawa, ale wstęp na ten kierunek był kobietom zakazany.
Jej wyjazd z Przemyśla zainspirował inne kobiety do pójścia w jej ślady.