W czasie studiów w Wiedniu wraz z dwiema koleżankami stała na czele grupy walczącej o wstęp dla kobiet na wydział prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego (każdego ranka oblegały drzwi ministra, który zarządzał szkołą prawniczą). Ich upór przyniósł sukces. W 1910 przeniosła się na studia medyczne do Monachium. Podczas semestru 1910/1911 pracowała w laboratorium psychologii eksperymentalnej Eugena Kraepelina. Rozprawę doktorską obroniła w 1912 roku na Uniwersytecie Wiedeńskim. W tym samym roku poślubiła lekarza internistę Felixa Deutscha i podjęła pracę w pełnym wymiarze godzin na nieodpłatnym stanowisku asystentki w Uniwersyteckiej Klinice Psychiatrycznej Juliusa Wagnera von Jauregga w Wiedniu. Pracowała tam przez 6 lat do 1918, kiedy to musiała opuścić swoje stanowisko, robiąc miejsce wracającym z wojny mężczyznom. Kariera akademicka w przypadku kobiet była wtedy poza ich zasięgiem. W 1917 roku na świat przyszedł jej syn Martin.