Janusz Obrębski, Szlachta polska wobec kwestii pruskiej w okresie rokoszu Zebrzydowskiego (1606 - 1607) s. 524.. Strona polska nie chciała się jednak zgodzić na trwałe przejście tego lenna we władanie brandenburskiej linii Hohenzollernów. W 1603 kuratelę tę przejął Joachim Fryderyk Hohenzollern, co bez zgody Sejmu Zygmunt III Waza potwierdził 11 marca 1605Adam Strzelecki, Sejm z r. 1605 Kraków 1921, s. 184. „Krokiem tym Zygmunt III dał do zrozumienia, że nie zamierza liczyć się ze zdaniem szlachty.” (Szlachta polska wobec kwestii pruskiej s. 525). Na Sejmie 1606 posłowie zarzucili przyznanie kurateli „sine scitu et voluntate nostri ordinis” (bez uchwały i woli naszych stanów), tamże s. 526. Było to jedną z przyczyn Rokoszu Zebrzydowskiego. „Szereg sejmików podnosiło skierowany przeciw królowi zarzut o złamanie prawa przy nadaniu lenna pruskiego: „Przywilej prawu przeciwny, który sine consensu ordinum [bez zgody stanów] na beneficium pruskie jest dany, aby był zniesiony” Edward Opaliński, Kultura polityczna szlachty polskiej w latach 1587–1652: system parlamentarny a społeczeństwo obywatelskie s. 97.. W 1609 regencję przejął Jan Zygmunt HohenzollernSpowodowało to nowe spory.