Od 1975 roku postępowała odwilż w relacjach zagranicznych. Gwinea przywróciła relacje z Francją, w zamian za co Francuzi wstrzymali swoją pomoc dla przeciwników Touré. Gwinea zrekompensowała ponadto straty jakie francuscy przedsiębiorcy ponieśli w wyniku nacjonalizacji oraz zezwoliła na francuskie inwestycje. Od 1978 roku wdrażał plan liberalizacji gospodarczej, ocieplił także relacje z Senegalem i Wybrzeżem Kości Słoniowej. Aktywny jako mediator. W połowie lat 70. brał udział w mediacjach pomiędzy Mali i Górną Woltą, a w 1982 roku stanął na czele delegacji Organizacji Współpracy Islamskiej prowadzącej mediacje w trakcie wojny iracko-irańskiej. W 1982 roku został wybrany przewodniczącym Organizacji Jedności Afrykańskiej, blokując w ten sposób wybór na to stanowisko przywódcy Libii Mu'ammara al-Kaddafiego.
Zmarł na zawał serca w marcu 1984 roku. W kwietniu odbył się wojskowy zamach stanu, który zlikwidował ugruntowany przez niego monopartyjny system rządów Demokratycznej Partii Gwinei.
Przypisy
Kategoria:Politycy Afrykańskiego Zrzeszenia Demokratycznego Kategoria:Prezydenci Gwinei Kategoria:Odznaczeni Orderem Towarzyszy O. R. Tambo Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Laureaci Międzynarodowej Leninowskiej Nagrody Pokoju Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Socjalistycznej Republiki Rumunii