W latach 1855–1859 otrzymał od Napoleona III prestiżowe zamówienie na cykl statuetek żołnierzy (głównie sceny batalistyczne z epoki napoleońskiej) – prace te nie zachowały się do naszych czasówPeter Fusco, H. W. Janson, The Romantics to Rodin, Los Angeles County Museum of Art, 1980, s. 272. Rosnąca sława przyniosła Frémietowi kolejne ważne zlecenia: w 1868 r. ukończył on pomnik konny cesarza Napoleona I, a w 1869 r. – konny posąg księcia Ludwika Orleańskiego, ustawiony na dziedzińcu odrestaurowanego zamku w Pierrefonds. Były to dzieła wpisujące się w nurt oficjalnej sztuki II Cesarstwa, gloryfikującej bohaterów Francji.
thumb|200px|Dziewica Orleańska na placu Piramid w Paryżu (1874)Po upadku Napoleona III (1870) Frémiet kontynuował karierę już w nowych realiach III Republiki. Jego najbardziej znane dzieło powstało właśnie w tym okresie: w 1874 roku w centrum Paryża odsłonięto pomnik Joanny d’Arc autorstwa Frémieta – złocony posąg Dziewicy Orleańskiej na koniu, ustawiony na Place des Pyramides. Inicjatorem tej realizacji był jeszcze Napoleon III – po klęsce Francuzów w wojnie francusko-pruskiej (1870) postać średniowiecznej bohaterki narodowej miała podnieść na duchu upokorzone społeczeństwo i stać się symbolem odrodzenia dumy narodowej.