Kolejne źródło podaje, iż było jedynie dwóch Kabirów, synów Hefajstosa i Kabejro – Alkon i Eurymedont.
Mnaseas z Patary wymieniał czterech Kabirów: Aksierosa, Aksiokersę, Aksiokersosa, Kadmilosa. Byli oni utożsamiani z kultami Dionizosa, Hadesa, Hermesa i Demeter oraz z kuretami, korybantami i Dioskurami. Rzymianie zaś kojarzyli ich z Jowiszem, Merkurym, Junoną, Minerwą. Mnaseas nie podaje jednak ich pochodzenia. W tej wersji mitu było to jedynie określenie funkcji wzywanych bogów. Z tej racji identyfikowano ich też z Jazjonem i Dardanosem – herosami z Samotraki.
Kult thumb|Taniec obrzędowy Ukrywano ich podobnie jak skarby: w każdym greckim domu znajdowała się kista (gr. kístē), skrzynia, w której przechowywano szczelnie zawinięte figurki kilku Kabirów odzianych w miniaturowe ubiory; uważano bowiem, że zgodnie ze swą chtoniczną naturą zamieszkują w ciemnych jaskiniach. We wznoszonych ku ich czci świątyniach posążki te przechowywano w adytonie (gr. ), czyli w „świętym świętych” – wewnętrznym sanktuarium, do którego nikt nie miał wstępu poza kapłanem, który (zazwyczaj raz w roku) składał ofiarę. Ze względu na towarzyszący Kabirom kult misteryjny nazywanie ich po imieniu groziło sankcjami.