Waldemar Durda (ur. 3 września 1959 w Durdach, zm. 14 czerwca 2007 w Nowym Sączu) – polski duchowny rzymskokatolicki ze stopniem naukowym doktora, proboszcz i kustosz bazyliki kolegiackiej św. Małgorzaty w Nowym Sączu, dziekan nowosądecki, działacz społeczny.
Życiorys W 1978 zdał egzamin dojrzałości w II Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika w Mielcu. Od tego roku uczęszczał do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, a w 1984 otrzymał sakrament święceń kapłańskich (na krótko przed prymicją w wypadku drogowym zginął jego ojciec). Pracę duszpasterską jako wikary wykonywał kolejno w Wierzchosławicach i tarnowskiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa, w tym okresie biorąc udział w utworzeniu Tarnowskiej Fundacji Ludziom Szczególnej Troski, oraz jako diecezjalny duszpasterz osób niepełnosprawnych, zainicjował powstanie Domu Dziennego i Okresowego Pobytu dla Niepełnosprawnych. Był dyrektorem budowy Klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych w Tarnowie.