Gdy sam został nauczycielem, przenosił się wraz ze swymi uczniami z klasztoru do klasztoru. Dopiero w 365 r. osiadł w Xiangyang w prowincji Hubei, gdzie założył jeden z największych ówczesnych klasztorów, w którym przebywało 500 jego uczniów. Swoim dawnym uczniom kazał się rozproszyć po całych Chinach – było ich ponad 400. Niektórzy stali się wybitnymi propagatorami buddyzmu, jak np. Zhu Fatai, który działał w Yangzhou czy Fahe nauczający w Syczuanie.
Dao’an pozostał w Xiangyang przez 15 lat, nauczając swoich nowych uczniów. W 379 r. wojska Fu Jiana z dynastii Qin pod dowództwem Fubeia w ramach scalania ziem północnych Chin, zaatakowały Xiangyang, i Dao’an ponownie rozproszył wszystkich swoich uczniów, wśród których był sławny później buddysta Huiyuan, który założył słynne centrum buddyjskie na Lushan w Jiangxi.
Dao’an posłuchał propozycji Fu Jiana aby udał się do Chang’anu i tam spędził pracowicie swoje ostatnie lata życia. Był bardzo szanowany i stał się nawet doradcą Fu Jiana, który jednak nie poszedł za jego radą nieatakowania Wschodniego Jin. W 383 r. dokonał on inwazji na to państwo, przegrał jednak decydującą bitwę nad rzeką FeiKenneth Chen. Buddhism in China. s. 102.