Dzięki wysiłkom Dao’ana Chang’an stał się jednym z najważniejszych centrów tłumaczeń tych czasów. Skupiono się głównie nad tłumaczeniem literatury sarwastiwadinów.
Dao’an stworzył teorię przekładów tekstów buddyjskich, rozróżniając pięć fundamentalnych odstępstw występujących w chińskich wersjach indyjskich tekstów oraz trzech trudności, z którymi musi się zmierzyć tłumacz. Czytelnik musi mieć świadomość, że oprócz różnic językowych (1) istnieje różnica w stylu (2). Rozbudowane formy indyjskich tekstów zostały skrócone (3) w wersji chińskiej, a pierwotnie teksty wyodrębnione (4) z późniejszych dodatków i komentarzy. Użytych już terminów nie powtarza się tak często, jak to było z tekstach indyjskich. Owe trzy trudności tłumacza to: kontekst obyczajów (1), które są odzwierciedlone w tekście, a nie są znane tłumaczowi; przepaść czasowa (2) pomiędzy czasem powstania oryginału i jego tłumaczenia, którą tłumacz musi zniwelować; z powodu fizycznego dystansu (3) tłumacz nie ma jasności co do intencji autora tekstuVolker Zotz. Historia Filozofii Buddyjskiej. Wydawnictwo WAM. Kraków, 2007. ISBN = 978-83-7318-878-5..